Odkryj świat moich opowieści

Druk w: „Nasłuchiwanie: Niepodległość. Pięć dramatów radiowych”, wyd. Instytut Teatralny, Instytut Badań Literackich PAN, 2019, ISBN 978-83-66124-19-6

 

OPIS

Bohaterką dramatu jest Anna Katarzyna. To Polka mieszkająca od trzech pokoleń w Kazachstanie. Przyjechała z synem do Polski na stałe na zaproszenie rządu w maju 2017 roku. Powrót był możliwy dzięki nowelizacji ustawy o repatriacji ułatwiającej Polakom przyjazd do kraju przodków. Po ’89 roku temat słabo istniał w świadomości społecznej, bardzo mało osób objęła repatriacja. Anna Katarzyna przeżywa upokorzenia i dziwi się, że Polska, która była marzeniem jej rodziny, jest zupełnie innym miejscem.

 

WYRÓŻNIENIA

• 2018 - Pierwsza nagroda w konkursie Polskiego Radia „Nasłuchiwanie – Niepodległość”, przewodniczącym jury był prof. Jacek Kopciński

• 2018 - Emisja słuchowiska 11 listopada 2018 roku w radiowej Trójce, jedno z wydarzeń setnej rocznicy odzyskania przez Polskę Niepodległości (reżyseria Anna Wieczur-Bluszcz)

• 2019 - Udział w konkursie głównym Festiwalu „Dwa Teatry –

• 2018 - Udział w V Maratonie Słuchowisk w Instytucie Teatralnym

 

Odsłuch na stronie:

https://www.polskieradio.pl/9/333/Artykul/2212998,1-nagroda-w-konkursie-%e2%80%93-Nasluchiwanie-Niepodleglosc

 

Fot. Z reżyserką Anną Wieczur-Bluszcz w Trójce (2018 rok), fot. Polskie Radio

Główna wygrana w Konkursie Dramaturgicznego im. Tadeusza Różewicza, Teatr Miejski w Gliwicach, 2025

https://nagrodarozewicza.pl/marcin-teodorczyk-laureatem-iv-edycji-konkursu-o-nagrode-dramaturgiczna-im-tadeusza-rozewicza/

 

Sztuka „Papier, kamień, nożyce” opowiada o trudnej relacji nastoletniej Julii z matką oraz o jej zmaganiach z problemami psychicznymi, poczuciem odrzucenia i lękiem przed dorosłością. Akcja pokazana jest poprzez metaforę różnych gier i zabaw, które symbolizują konflikty, manipulacje emocjonalne i walkę o uwagę oraz zrozumienie. Julia buntuje się przeciwko rzeczywistości, wagaruje, trafia do szpitala psychiatrycznego i zmaga się z myślami samobójczymi, jednocześnie desperacko szukając miłości – szczególnie ze strony nieobecnego ojca. W trakcie terapii zaczyna stopniowo dostrzegać własne schematy zachowań i możliwość wyboru innej drogi, choć proces zdrowienia jest trudny i pełen nawrotów. Utwór porusza temat dorastania, kryzysu psychicznego młodzieży oraz tego, jak cienka jest granica między walką o pomoc a niszczeniem relacji z najbliższymi.

Półfinał, XXXVI Konkurs na sztukę dla dzieci i młodzieży Centrum Sztuki Dziecka, 2025

https://nowesztuki.pl/rozstrzygniecie-36-konkursu-na-sztuke-teatralna-dla-dzieci-i-mlodziezy/

 

Akcja dramatu rozgrywa się po samobójczej śmierci czternastoletniej Amelii, która przez długi czas była ofiarą przemocy rówieśniczej. Główną bohaterką jest Millie – ambitna, popularna uczennica, która stopniowo konfrontuje się z własną rolą w tragedii. Dziewczyna początkowo wypiera swoją winę, usprawiedliwia swoje zachowanie presją grupy i przekonaniem, że były to jedynie niewinne żarty. Wraz z rozwojem akcji widz obserwuje jej przesłuchanie przez policję, spotkania z psychologiem oraz narastającą izolację społeczną.

Równolegle toczy się dramat wewnętrzny bohaterki, ukazany poprzez symboliczne postaci – jej odbicie w lustrze, będące głosem sumienia, oraz Kruka, który reprezentuje mechanizmy wyparcia, agresji i potrzebę dominacji. Millie zmaga się z hejtem w internecie, poczuciem osaczenia oraz strachem przed konsekwencjami prawnymi i społecznymi. Stopniowo zaczyna dostrzegać, jak słowa i pozornie „niewinne” akty okrucieństwa mogą prowadzić do katastrofalnych skutków.

„Millie, jesteś taka piękna” to dramat o psychologii sprawcy przemocy, mechanizmach grupowego wykluczenia oraz trudnym procesie uświadamiania sobie odpowiedzialności. Tekst stawia pytania o granice winy, możliwość przemiany oraz o to, czy osoba, która wyrządziła krzywdę, potrafi naprawdę zmierzyć się z prawdą o sobie.

Fot. Gemini

Stypendium artystyczne Województwa Pomorskiego, 2025

strona projektu: https://orlowo1920.blogspot.com/

 

1920 roku. Dołącza do niego Jan Lechoń (Leszek Serfinowicz), który przebywa w Orłowie jako korespondent wojskowy, lecz w rzeczywistości dochodzi do siebie po załamaniu nerwowym pod opieką starszego pisarza. Podczas wędrówki prowadzą długie rozmowy o wojnie polsko-bolszewickiej, obawach o przyszłość Polski, roli literatury oraz sprawach osobistych, w tym miłości. Choć momentami się spierają, potrafią też wzajemnie się wspierać i okazywać sobie zrozumienie.

Rozmawiają także o Kaszubach, ich znaczeniu dla obrony polskiego wybrzeża oraz ich tożsamości narodowej. W czasie spaceru pogoda nagle się pogarsza. Nadciąga burza, zrywa się silny wiatr, a fale zaczynają zagrażać spacerującym. Żeromski sprawnie wspina się na wysoki klif, natomiast Lechoń ma z tym duże trudności, wpada w panikę, lecz ostatecznie również dociera na górę. Przed ulewą chronią się w lasku pod złamanym drzewem. Po przejściu burzy słyszą odgłosy strzałów i krzyki w języku rosyjskim, co wywołuje w nich strach przed bolszewikami. Uciekają w przekonaniu, że są ścigani.

Napięcie znika, gdy okazuje się, że to jedynie żart Smętka – kaszubskiego diabła z lokalnych legend. Po dotarciu do Gdyni wchodzą na Kamienną Górę, gdzie Żeromski snuje wizję powstania wielkiego, nowoczesnego portu i miasta w miejscu skromnej osady rybackiej. Następnie docierają do celu wędrówki – dwóch buków. Lechoń początkowo nie rozumie sensu długiej wyprawy, lecz Żeromski nadaje drzewom imiona kaszubskich książąt Sambora i Mestwina oraz tworzy ich symboliczną legendę. Gest ten staje się wyrazem przyjaźni między pisarzami oraz symbolem związku historii Polski z naturą i pamięcią kolejnych pokoleń.

spektakl, Teatr Nowy w Poznaniu reż. Dorota Abbe, na podstawie m.in.: „BlackPink”, „k. jak k., blaga performatywna”

https://teatrnowy.pl/spektakle/tak-sobie-w-kosmosie-plywam/

 

„BLACKPINK oraz K JAK K Marcina Teodorczyka. MIŁOŚĆ W CZASACH ZARAZY Janusza Schwertnera. PIEŚNI UTOPIEŃCÓW Kuby Kaprala. Wyniki ankiety przeprowadzonej wśród nastolatków i młodych dorosłych. Co je łączy? Ze wszystkich wyłania się obraz samotnych i nieszczęśliwych młodych ludzi, którzy – zamiast przeżywać najpiękniejsze lata życia – zamykają się w domach, okaleczają się, nierzadko jedyne rozwiązanie swoich problemów dostrzegając w samobójstwie. Od lat czułam potrzebę, żeby o tym opowiedzieć. By takim młodym ludziom pokazać, że nie są sami, a tym, którzy ich odrzucają, uzmysłowić, do czego może to doprowadzić. By wreszcie nam, dorosłym, przypomnieć, że wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za te dzieciaki. I że powinniśmy ich posłuchać”.

Wyd. Instytut Rozwoju Służb Społecznych, 2014, ISBN 978-83-89665-19-5

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/240783/zakaz-wstepu-o-mlodziezowej-popkulturze-i-relacjach-spolecznych 

 

Specjaliści pracujący z młodzieżą oraz rodzice często nie zdają sobie sprawy z tego, jak wygląda nastoletnia rzeczywistość. Nie jest to prosta sprawa, gdyż nastolatki skutecznie zamykają dorosłym dostęp do swojego świata - a jest on nieograniczony jak Internet, który stanowi główne narzędzie funkcjonowania. Dzięki tej książce rodzice, opiekunowie, nauczyciele, wychowawcy i pracownicy socjalni mogą dowiedzieć się, jak młodzież komunikuje się w Internecie, dlaczego życiowym dramatem staje się niemożność kupna trampek za 250 zł, co ją śmieszy, a co powoduje drastyczne stany – depresję, wycofanie, a nawet próby samobójcze. Do tego Autor oprowadza Czytelnika po świecie aktualnych trendów oraz największych idoli, do których wzdychają nastolatki.
Książka stanowi zbiór esejów, które w lekkiej formie, czasem stylizowanej na język młodzieżowy, pozwalają przeniknąć do nastoletniego świata. Pokazuje ona kondycję młodych ludzi i obezwładniającej popkultury – mechanizmów wpływania na zachowania, oceny, wyznawane wartości, których dorośli nie są świadomi, a które bezpośrednio definiują współczesną młodzież.
Trochę bez wiedzy młodzieży, ukradkiem, ale z pełnym poszanowaniem do ich prawa wyrażania indywidualizmu, szczęścia i samorealizacji.
Zapraszamy do nastoletniego świata!

Wyróżnienie w miedzynarodowym konkursie AURORA Teatru Polskiego w Bydgoszczy, 2023

https://www.teatrpolski.pl/aurora-werdykt-2022.html

 

Akcja sztuki toczy się 25 września 1939 roku w Warszawie. Tego dnia trwał najbardziej intensywny nalot dywanowy na stolicę zwany „czarnym poniedziałkiem”. Trzy dni później Warszawa oficjalnie skapitulowała.

Dwudziestoczteroletni Jurek z ulicy Wilczej (postać fikcyjna) pomagał jak większość mieszkańców Straży Obywatelskiej powołanej przez prezydenta Starzyńskiego. Podczas nalotu schronił się w częściowo zburzonej kamienicy w zakładzie fryzjerskim w bramie przy ulicy Wareckiej odchodzącej od Placu Napoleona.

Plac Napoleona w Warszawie (obecnie plac Powstańców Warszawy) przed wojną był miejscem schadzek mężczyzn homoseksualnych, wśród nich były także przegięte i świadome własnej tożsamości cioty – krzykliwe, bezpośrednie, sprośne, wulgarne i mówiące o sobie w rodzaju żeńskim.

Realia epoki, środowisko ciot, nazwy ulic, obiektów zostały przedstawione zgodnie ze źródłami i literaturą przedmiotu.

Fot. Gemini